| تبليغات | X |
 |
 |
|
| این وبلاگ را به یاد همبازی کودکی هایم/یاور غمهایم/برادر شهیدم سردار اسلام محمدرضا نوراللهی مینویسیم. |
|
باز هم تنهای تنها مانده ام
غرق در اندیشه شیدا مانده ام بید مجنونم که در دستان دل در قنوتی از تمنـّـــــــــــا مانده ام دوش از بوی سحر فهمیده ام کاروان رفته است و من جامانده ام
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386ساعت 11:9 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
می شود با عشق تو ، کـــــولاکـــــــــ کرد ! پشــــت غمها را به یـــــــادت خاک کرد! می شود با هر رکوع وسجده ای روح را از غیر عشقت پاک کرد. می شود حکم ترا تعبیر کرد! هجرت پروانه را تفسیر کرد! می شود با عشقت از دنیا گذشت. روح را با یاد تو تطهیر کرد.
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه چهارم اردیبهشت 1386ساعت 21:38 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دهم اسفند 1385ساعت 22:50 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
سالهاست با یاد دل زخم خورده ی زینب هر محرم عاشقانه می گریم. سالهاست با یــــــــاد ســــــر بریـــــــده ی حسین پیکربی سر برادرانم را در آغوش می گیرم. سالهایت که هــــــــر لحـــــــــظه بایاد غریـــــــــبی های حســـــــــــین غریـــــبانه در این برهــــــــوت زنـــــدگی مــــی مـــــیــــــــرم. تا کی؟ و کجا ؟ دستم به گوشه ای از آسمان برسد؟ نشان راه را
از پرندگان پر گشوده ی آسمان می گیرم !
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هشتم بهمن 1385ساعت 22:27 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
تلاقی نگاه من و آیه های تو شروع سبز فرصت رستگاری ست آنجا برای پناه بردن از هجوم وسوسه امن ترین نقطه ی این عالم خاکی ست باز هم اگر نفس پر ادعا بگذارد جا برای پرنده شدن باقی ست برای شستن دل و پر کشیدن هایم همیشه دریای رحمتت جاری ست کسی که عاشق دیدار توست خوب می داند لحظه ی پرواز لطیف و رویایی ست
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 0:21 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
در هجوم دردناک این همه ملا ل باید جامی از سر مستی سر کشید. باید برای قد کشیدن پیچک سبز دعا آذین بست تمام دیوارهای دل آب داد هر سپیده دم به روح پر عطش با صدای دلگیر اذان سحر برای رسیدن به عشق او که منتهای خوبیهاست دستی به آب برد و دلی به دریا زد و پر کشید........... پر................
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دهم مرداد 1385ساعت 22:41 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
چیزی گم کرده ام انگار خنده های توست . نگاه مهربان و صبوری های بی ادعای توست. یکی شده سنگ صبور لحظه ی غمم زلال وپاک مثل آیینه آری خدای توست. گر چه غرق ظلمتند روزهای سیه ام رد سبزی در آن پیداست انگار جای پای توست.
|
|
+ نوشته شده در
شنبه سی و یکم تیر 1385ساعت 22:43 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
در این روزهای تکرار و ماشینی جایی برای احساس نمی ماند. به دلی که از عشق و عاطفه خالی ست به جز از خشم و غضب چه می ماند؟ در فاصله ی بال زدن قناری ها دام روی هر درخت می روید تعبیر دلتنگی قناریها را کسی که از عاطفه خالی ست نمی داند!
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیستم تیر 1385ساعت 23:56 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
کجا ایستاده ام؟ در انتهای زمین! زیر پایم آسمان ! بالای سرم آسمان! دستهایم را از هم گشوده ام! چشمهایم را بسته ام! تمام وجودم اشتیاق نفس شده! ریه هایم را به امید استنشاق بوی هوا منبسط می کنم! آه !!!! این همه لجن در گلوی من چه میکند؟؟؟؟؟؟؟؟؟ متعفن شده ام چشمهایم را باز می کنم آسمان تاریک است نمیدانم به کجا پرواز کنم؟؟؟؟؟؟؟؟ شاید صدایی،؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ سکوت می کنم! صدایی نمی آید. هیچ پرنده ای در این حوالی پر نمیزند. شاید باید اولین پرنده من باشم!!!!!!!!! زیر پایم تاریک است ولی باید بالها را بگشایم آسمان مال من است................... و این تقدیر من.......... تمام عمرم کز کردم بالهایم را جمع کردم به زمین نزدیک تر شدم تا بتوانم پاهایم را محکم تر به آن بکوبم و بالاتر بپرم اما........... هر باربهانه ای هر بار بازیچه ای ولی اینبار دیگر باید پرید.......... آسمان مال من است............
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هفتم تیر 1385ساعت 0:19 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
شهر ما شهر سادگی ها بود آسمانش همیشه زیبا بود آیه های شکفتن و رویش توی این شهر خوب پیدا بود روزها می روند و می آیند مثل اندوه و غصه های من خوب میدانم این حقیقت را زود گم می شود صدای من کاش میشد از این شب تاریک رو به باغ خدا دری وا کرد راز زیبای زندگانی را در نگاه ستاره پیدا کرد .
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و نهم خرداد 1385ساعت 23:2 توسط مهرانگیز نور الهی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
سلام. مهرانگیز نوراللهی هستم.متولد 9/10/1345 . درست در آذرماه 75 دردومین ماه ازدواجم برادرم را در عملیاتی در دشت آزادگان از دست دادم.در حال حاضر آموزگارم متاهل هستم و دو فرزند به نامهای بهار وبنیامین دارم و در کنار همسر مهربانم که همیشه سنگ صبور من بوده و هست زندگی میکنم .این ویلاگ را به یاد برادر عزیزم که کوچ کرد و مثل هزاران پرستوی عاشق مارا قابل همسفر شدنش ندانست مینویسم .
کاشکی خاک کنار کفنت می بودم هر لحظه به شانه ی تو سر می سودم. |
| پیوندهای روزانه |
|
درویش سیامک رجاور جام بند موزیک موج تنهایی حسین حاجی هاشمی علیرضا بدیع علی احسانفر آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
شهریور 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 مهر 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 بهمن 1384 دی 1384 |
|
RSS
|